PLEASE WAIT, LOADING

Professor-John-Somauroo-with-Mo-Salah-in-the-Tom-Reilly-Building.png

Με λύπη ενημερώθηκα πολύ πρόσφατα τον θάνατο ενός εξαιρετικού γιατρού και επιστήμονα, του καθηγητή John Somauroo. Υπήρξε ένας από του κορυφαίους στον χώρο της αθλητικής καρδιολογίας, και μάλιστα διατελούσε επικεφαλής του ιατρικού τμήματος της ποδοσφαιρικής ομάδας Liverpool FC.

Σχεδόν ταυτόχρονα με την ανακοίνωση του θανάτου του, δημοσιεύτηκε μια μελέτη στην οποία συμμετείχε, και η οποία αφορά ένα αρκετά αμφιλεγόμενο θέμα, την δυνατότητα ή όχι συμμετοχής σε αθλητικές δραστηριότητες ατόμων με υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια.

Η υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια είναι μια κληρονομική πάθηση, η οποία προκαλεί παθολογική πάχυνση των τοιχωμάτων της καρδιάς, σε βαθμό που την καθιστά ευάλωτη σε αρρυθμίες. Αρκετές περιπτώσεις αθλητών έχουν καταγραφεί, που έχουν υποστεί αιφνίδιο θάνατο και ως βασική υποκείμενη αιτία θεωρήθηκε η συγκεκριμένη νόσος.

Σε αυτή την μελέτη, όπως και σε άλλες που δημοσιεύτηκαν πρόσφατα, αμφισβητείται η συσχέτιση του αιφνιδίου θανάτου σε αυτά τα άτομα με την άθληση. Με άλλα λόγια, οι συγγραφείς θεωρούν ότι η υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια είναι δυνατόν να προκαλέσει μια αιφνίδια θανατηφόρα αρρυθμία, αλλά αυτή η πιθανότητα δεν αυξάνεται αν τα άτομα αυτά συμμετέχουν σε αθλητικές δραστηριότητες, ακόμα και σε ανταγωνιστικό επίπεδο.

Μέχρι πρόσφατα, και με βάση τις επιστημονικές κατευθυντήριες οδηγίες, όσοι αθλητές εντοπίζονταν κατά τον προαγωνιστικό έλεγχο να έχουν υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια αποκλείονταν οριστικά από τον ανταγωνιστικό αθλητισμό. Η δογματική αυτή προσέγγιση, όχι μόνο έχει απότομα στερήσει τα τελευταία χρόνια τα όνειρα αρκετών για μια αθλητική καριέρα, αλλά ταυτόχρονα τους εξανάγκασε να γυρίσουν οριστικά την πλάτη, ακόμα στον αθλητισμό αναψυχής.

Οι συνέπειες αυτού είναι πολλαπλές και αλυσιδωτές, και ίσως ακόμα πιο επιζήμιες για την ψυχική και σωματική υγεία τους, καθώς τους αποστερούν τα πολλαπλά οφέλη που έχει να αποκομίσει κάποιος από τον αθλητισμό.

Η μελέτη αυτή, έρχεται ως παρακαταθήκη του καθηγητή Somauroo, να ανατρέψει αυτή την προσέγγιση. Υποστηρίζει ότι τα άτομα με υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια πρέπει να παρακολουθούνται συστηματικά και να αξιολογούνται σε τακτική βάση για τον αρρυθμιολογικό τους κίνδυνο, αλλά δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να αποκλείονται αυθαίρετα από την δυνατότητα άθλησης.

Σχετικό link:
Hypertrophic cardiomyopathy and exercise restrictions: time to let the shackles off?
May 2020 Br J Cardiol 2020;27(2)
Authors: Yuen W Liao, James Redfern, John D Somauroo, Robert M Cooper


Dr-Panayiotides-Η-καρδια-του-αθλητη.jpg

Η καρδιά των αθλητών, εξαιτίας των συνθηκών αυξημένης φόρτισης, αναπτύσσει συχνά κάποιους προσαρμοστικούς μηχανισμούς. Πολλές φορές λοιπόν, κατά τον καρδιολογικό έλεγχο αθλητών, απεικονίζεται μια ιδιαίτερα μεγάλη καρδιά.

Δεν είναι λίγες οι φορές που η διάταση που παρουσιάζει η καρδιά αθλητών είναι τόσο έκδηλη που δημιουργείται έντονος προβληματισμός και ανησυχία κατά πόσο υποκρύπτεται μια παθολογική οντότητα (πχ μυοκαρδιοπάθεια). Έχοντας ως δεδομένο ότι στα αρχικά στάδια, και ιδιαίτερα σε νεαρά άτομα, οι μυοκαρδιοπάθειες δεν προκαλούν καθόλου συμπτώματα είναι καθήκον του κλινικού καρδιολόγου να προχωρήσει στην σωστή διάγνωση.

Τα πιο κάτω διαγνωστικά εργαλεία μπορούν να βοηθήσουν: Ηλεκτροκαρδιογράφημα : Ευρήματα όπως αριστερός σκελικός αποκλεισμός (LBBB), έκτακτες κοιλιακές συστολές, αναστροφή κυμάτων Τ και κατασπάσεις του ST συνήθως συνηγορούν υπέρ κάποιας υποκείμενης παθολογικής κατάστασης

24ωρη καταγραφή ρυθμού: Αυξημένος αριθμός έκτακτων κοιλιακών συστολών (>500/24ωρο) ή ακόμα περισσότερο μη εμμένουσα κοιλιακή ταχυκαρδία, δεν αναμένεται να καταγραφούν σε μια φυσιολογική καρδιά αθλητή.

NT-pro BNP: Αν τα επίπεδα αυτού του πεπτιδίου είναι >125pg/ml αυξάνεται η υποψία μυοκαρδιοπάθειας.

Exercise stress echo: Το κλάσμα εξώθησης (EF) μιας φυσιολογικής αθλητικής καρδιάς ενίοτε παρουσιάζεται ασυνήθιστα χαμηλό. Αν σε συνθήκες μέγιστης κόπωσης επιτευχθεί αύξηση (peak EF>63%) τότε αυτό είναι καθησυχαστικό.

Μαγνητική τομογραφία (CMR): Ο φυσιολογικός απεικονιστικός έλεγχος κατά την μαγνητική τομογραφία και η απουσία παθολογικού σήματος μετά την ενδοφλέβια χορήγηση γαδολινίου ενισχύουν την διάγνωση της φυσιολογικής αθλητικής καρδιάς.

Σχετική βιβλιογραφία:

Millar LM, Fanton Z, Finocchiaro G, et al

Differentiation between athlete’s heart and dilated cardiomyopathy in athletic individuals

Heart Published Online First: 27 April 2020.


-νόσος-στους-αθλητές.jpg

Η άθληση αποτελεί μια από τις πιο αποτελεσματικές μεθόδους διασφάλισης της καλής υγείας. Τα οφέλη που προκύπτουν από την συστηματική ενασχόληση με τον αθλητισμό είναι πολλαπλά και για αυτό τον λόγο αυτά τα άτομα ζουν περισσότερα χρόνια.

Το παράδοξο σε αυτή την ομάδα πληθυσμού διαφάνηκε πριν από μερικά χρόνια, όταν και διαπιστώθηκε ότι η μακροχρόνια ενασχόληση με αθλήματα αντοχής συσχετίζεται με αυξημένη πιθανότητα βλάβης στα στεφανιαία αγγεία. Με την χρήση λοιπόν απεικονιστικών μεθόδων, φάνηκε ότι οι αθλητές παρουσιάζουν μεγαλύτερο φορτίο αθηρωμάτωσης στα αγγεία τους, συγκριτικά με άτομα αντίστοιχου επιδημιολογικού προφίλ και λιγότερες ώρες εβδομαδιαίας προπόνησης.

Το εύρημα αυτό ήταν πιο προφανές κυρίως σε άντρες μέσης και μεγάλης ηλικίας, ιδιαίτερα αυτούς που συμμετέχουν σε αγωνίσματα αντοχής. Ιδιαίτερο προβληματισμό προκάλεσε και η κατανομή της αθηρωμάτωσης των αθλητών αφού φαίνεται να παρατηρείται στις αρτηρίες που δέχονται κατά κάποιο τρόπο την μεγαλύτερη μηχανική καταπόνηση. Χαρακτηριστικά διαπιστώθηκε στους δρομείς αποστάσεων και ποδηλάτες να είναι πιο έντονη στις στεφανιαίες και λαγονομηριαίες αρτηρίες.

Αρκετά καθησυχαστική για τους αθλητές είναι η ιδιαίτερη μορφολογία που παρουσιάζουν οι αθηρωματικές τους πλάκες. Φαίνεται ότι παρουσιάζουν σημαντική επασβέστωση, στοιχείο που τις καθιστά πιο σταθερές και λιγότερο ευάλωτες σε ρήξη. Πιθανολογείται λοιπόν ότι η αθηρωμάτωση που παρατηρείται σε αυτά τα άτομα αποτελεί έναν από τους πολλούς προσαρμοστικούς, και ίσως προστατευτικούς, μηχανισμούς που αναπτύσσει η καρδιά του αθλητή ώστε να αντεπεξέλθει στις ανάγκες αυξημένης καρδιακής παροχής.

Η αντιμετώπιση των αθλητών με στεφανιαία νόσο αποτελεί ένα πεδίο που σαφώς χρήζει περαιτέρω έρευνας. Όσον αφορά αυτούς που εκδηλώνουν συμπτώματα ή ενδείξεις ισχαιμίας, η θεραπευτική προσέγγιση είναι όμοια με τον γενικό πληθυσμό. Στα άτομα που δεν έχουν καθόλου συμπτώματα (κάτι που παρατηρείται σε σημαντικά μεγάλο ποσοστό αθλητών) ή ενδείξεις ισχαιμίας, και κατά τον απεικονιστικό έλεγχο παρουσιάζουν υψηλό σκορ ασβεστίου (>400) συνιστάται η προστατευτική χορήγηση στατίνης και ασπιρίνης.

Σχετική βιβλιογραφία:
Clinical Cardiology
Coronary atherosclerosis in middle‐aged athletes: Current insights, burning questions, and
future perspectives
Vincent L. Aengevaeren, Thijs M. H. Eijsvogels
First published:07 February 2020


PanayiotidesCardio-Ανεπάρκεια-αορτικής-βαλβίδας-σε-αθλητές.jpg

Υπολογίζεται ότι το 1% του πληθυσμού γεννιέται με δίπτυχη αορτική βαλβίδα. Αυτή η κατάσταση φαίνεται να εμποδίζει την επαρκή σύγκλειση της βαλβίδας με συνέπεια να παρουσιάζει κάποιου βαθμού διαρροή (ανεπάρκεια). Η δίπτυχη μορφολογία σε μεταγενέστερο στάδιο είναι πιθανό να οδηγήσει σε στένωση της βαλβίδας ή και σε διάταση της αορτής. Τα άτομα αυτά εντοπίζονται στις περισσότερες φορές τυχαία όταν διαπιστωθεί φύσημα κατά την κλινική εξέταση.

Οι περισσότεροι από αυτούς, ειδικά οι νεαροί, δεν παρουσιάζουν κανένα σύμπτωμα που να υποδηλώνει ένα καρδιακό πρόβλημα. Μάλιστα ορισμένοι από αυτούς αθλούνται ακόμα και σε υψηλό επίπεδο επιτυγχάνοντας σημαντικές επιδόσεις.

Σύμφωνα με τις υφιστάμενες οδηγίες η απόφαση για χειρουργική επέμβαση στην βαλβίδα καθορίζεται από τον βαθμό επιβάρυνσης που προκαλεί, στοιχείο που συνήθως διαπιστώνεται από το πόσο έχει μεγαλώσει την καρδιά. Αν το μέγεθος της αριστερής κοιλίας κατά την συστολή είναι μεγαλύτερο από 50mm ή αν το κλάσμα εξώθησης είναι >50%, τότε η ανεπάρκεια της αορτικής βαλβίδας πιθανότατα χρήζει χειρουργικής επέμβασης.

Η εφαρμογή ωστόσο αυτού του κανόνα σε αθλητές είναι αρκετά δύσκολη. Η άθληση σε ανταγωνιστικό επίπεδο, ιδιαίτερα σε αγωνίσματα αντοχής, προκαλεί ένα είδος φυσιολογικής προσαρμογής της καρδιάς που σε πολλές περιπτώσεις προκαλεί τέτοια μεγέθυνση που φτάνει στα νούμερα που αναφέρθηκαν πιο πάνω. Η όποια λοιπόν απόφαση, είτε για την ανάγκη χειρουργείου ή ακόμα περισσότερο για την δυνατότητα ενός τέτοιου ατόμου να συνεχίσει να αθλείται, γίνεται αρκετά περίπλοκη.

Ενδεχόμενα σε αυτά τα άτομα πρέπει να λαμβάνονται και άλλα στοιχεία υπόψη, όπως η διενέργεια δοκιμασίας μέγιστης κόπωσης για τυχόν εμφάνιση αρρυθμιών ή ακόμα και νεότερες απεικονιστικές μέθοδοι (cardiac MRI, echocardiographic global longitudinal strain).

Η νεότερη προσέγγιση στην ιατρική διαχείριση αθλητών απαγορεύει ρητά την δογματική απαγόρευση άθλησης τους. Ο γιατρός οφείλει να παρουσιάσει σε ένα αθλητή τα δεδομένα μιας παθολογικής κατάστασης και να επεξηγήσει τους σχετικούς κινδύνους. Οφείλει επίσης να παραδεχτεί, όπως και σε αυτή την περίπτωση, ότι η υφιστάμενη επιστημονική γνώση πολλές φορές δεν είναι επαρκής για να δώσει μια ξεκάθαρη απάντηση. Ακόμα και στο προσεχές μέλλον που αναμένεται η υιοθέτηση γενετικών βιοδεικτών και ακόμα πιο σύγχρονων απεικονιστικών μεθόδων, η απόφαση μεταξύ γιατρού και πάσχοντα αθλητή πρέπει να λαμβάνεται από κοινού.

Σχετική βιβλιογραφία:
Aortic regurgitation in athletes: Pieces of the puzzle we have so far omitted
December 2019: European Journal of Preventive Cardiology


-τελικά-θα-έπρεπε-να-επιτρέπουμε-στους-ασθενείς-να-αθλούνται-1200x674.jpg

Η υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια αποτελεί μια από τις συχνές αιτίες αιφνίδιου θανάτου, ακόμα και σε φαινομενικά υγιή άτομα. Η διάγνωση της πάθησης μπορεί να γίνει με το ηλεκτροκαρδιογράφημα και διάφορες απεικονιστικές μεθόδους.

Αρκετά από τα περιστατικά αιφνίδιου θανάτου αθλητών, που δυστυχώς αναμεταδόθηκαν μέσω της τηλεόρασης ή και από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, προκάλεσαν αναστάτωση στο κοινό, αλλά και στην ιατρική κοινότητα. Αυτό οδήγησε στην έκδοση οδηγιών με τις οποίες απαγορεύεται σε αυτά τα άτομα η άθληση σε ανταγωνιστικό επίπεδο.

Μια πρόσφατη έρευνα ωστόσο, που διεξήχθη στην περιοχή του Οντάριο στον Καναδά και είχε διάρκεια παρακολούθησης 12 χρόνια, κατέγραψε ότι ο κίνδυνος αιφνιδίου θανάτου σε άτομα ηλικίας 10-45 με υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια είναι μικρότερος από ότι πιστεύαμε μέχρι τώρα. Συγκεκριμένα, σε ολόκληρη την περιοχή, με πληθυσμό 13.6 εκατομμύρια, μόνο 1 περιστατικό αιφνιδίου θανάτου ανά έτος αποδόθηκε επισήμως σε υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια. Επιπλέον, από την ανάλυση των περιστατικών διαπιστώθηκε ότι η πλειοψηφία των επεισοδίων σημειώθηκε σε συνθήκες ηρεμίας (65%) ή σε συνθήκες ήπιας δραστηριότητας (18.5%), και όχι κατά την άσκηση.

Η μελέτη αυτή είναι πιθανόν να τροποποιήσει τις υφιστάμενες κατευθυντήριες οδηγίες και η απόφαση για την δυνατότητα άθλησης να λαμβάνεται με διαφορετικά κριτήρια (ειδική διαστρωμάτωση αρρυθμιολογικού κινδύνου). Η στέρηση της άθλησης σε άτομα με υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια αποτελεί ένα σημαντικό πλήγμα για το γόητρο και την ψυχολογία τους. Μπορεί να επιφέρει επίσης, από αντίδραση, σημαντικές άλλες αρνητικές επιδράσεις στο σώμα τους (απορρύθμιση της αρτηριακής πίεσης, των επιπέδων γλυκόζης και χοληστερόλης, ακόμα και παχυσαρκία).

Σχετική βιβλιογραφία:
Hypertrophic Cardiomyopathy-Related Sudden Cardiac Death in Young People in Ontario
Circulation 2019 Oct 21;[EPub Ahead of Print]
A Weissler-Snir, K Allan, K Cunningham, KA Connelly, DS Lee, DA Spears, H Rakowski, P Dorian


aleve-triathlon.png

Το φημισμένο παγκόσμιο πρωτάθλημα τριάθλου ανακοίνωσε πρόσφατα μια νέα εμπορική συνεργασία με μεγάλη φαρμακοβιομηχανία που δίδει επίσημα και την επωνυμία ALEVE Ironman. Το ALEVE αποτελεί την εμπορική ονομασία του Naproxen, που αποτελεί ένα γνωστό φάρμακο που ανήκει στην κατηγορία των μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων.

Αυτή η εξέλιξη έχει δικαιολογημένα θορυβήσει αρκετούς, γιατί ενδεχομένως να ωθεί σε ευρύτερη κατανάλωση αυτών των σκευασμάτων από τους αθλητές που συμμετέχουν σε αυτούς τους αγώνες. Οι αθλητές γενικότερα, λόγω και των μυικών τραυματισμών, χρησιμοποιούν συχνά μη στεροειδή αντιφλεγμομονώδη φάρμακα.

Έχει ωστόσο αποδειχτεί ότι η αλόγιστη χρήση των συγκεκριμένων σκευασμάτων, ειδικά από την στιγμή που τα λαμβάνει εύκολα κάποιος χωρίς ιατρική συνταγή, μπορεί να οδηγήσει σε οξεία νεφρική βλάβη, ηλεκτρολυτικές διαταραχές, αρρυθμίες, απορρύθμιση της αρτηριακής πίεσης ἠ ακόμα και σε καρδιαγγειακό επεισόδιο λόγω της προθρομβωτικής τους δράσης. Ιδιαίτερα ευάλωτοι στις πιο πάνω επιδράσεις των φαρμάκων είναι οι συμμετέχοντες σε αγώνες τριάθλου, λόγω της βαριάς καταπόνησης και αφυδάτωσης.

Η προβολή και διαφήμιση επιβλαβών προιόντων μέσα από τον αθλητισμό είναι κάτι που πρέπει να σταματήσει. Έχει πλέον απαγορευτεί η διαφήμιση του καπνίσματος και των στοιχηματικών εταιρειών από τις αθλητικές ομάδες. Κατά παρόμοιο τρόπο λοιπόν, η διοργανώτρια αρχή του συγκεκριμένου αγωνίσματος καλείται ήδη από πολλούς να αναθεωρήσει την κἰνηση της, ώστε να προστατέψει τους αθλητές από την αλόγιστη χρήση φαρμάκων.


-ένζυμα-μετά-απο-άσκηση.jpg

Μέτρηση των καρδιακών ενζύμων μετά την σωματική άσκηση : ένας σημαντικός προγνωστικός δείκτης για την καρδιά μας

Ορισμένες φορές, μετά από έντονη σωματική άσκηση, διαπιστώνονται στις αναλύσεις αίματος υψηλές τιμές των μυικών, αλλά και των καρδιακών ενζύμων (CK και CK-MB/troponin αντίστοιχα). Από πολλούς το εύρημα αυτό εθεωρείτο δικαιολογημένο και αναμενόμενο.

Το παράξενο όμως είναι ότι ενώ ορισμένοι παρουσιάζουν αυτή την αύξηση σε μεγάλο βαθμό, κάποιοι άλλοι με την ίδια σωματοδομή, το ίδιο αθλητικό προφίλ και το ίδιο φορτίο άσκησης, όχι.

Η αύξηση των καρδιακών ενζύμων μετά από άσκηση δεν είναι τόσο καλοήθης όσο πιστεύαμε παλαιότερα. Φαίνεται ότι αυτή η απλή εξέταση αίματος, μέχρι και 24 ώρες μετά από έντονη σωματική άσκηση, είναι δυνατόν να αναδείξει μελλοντική προδιάθεση για καρδιαγγειακές παθήσεις.

Σχετική βιβλιογραφία

  • Eijsvogels TM, Fernandez AB, Thompson PD. Are there deleterious cardiac effects of acute and chronic endurance exercise? Physiol Rev. 2016;96(1):99-125.
  • VL Aengevaeren, MTE Hopman, PD Thompson, EA Bakker, KP George, DHJ Thijssen, TMH Eijsvogels. Exercise-Induced Cardiac Troponin I Increase and Incident Mortality and Cardiovascular Event. Circulation 2019 Aug 12;[EPub Ahead of Print],

-στο-πρόγραμμα-προπόνησης-μετά-από-μυοκαρδίτιδα.jpg

Η μυοκαρδίτιδα αποτελεί ένα είδος φλεγμονής της καρδιάς που μπορεί να συμβεί σε οποιονδήποτε. Στις περισσότερες περιπτώσεις η ανάρρωση είναι πλήρης και το μόνο που χρειάζεται είναι η αποφυγή έντονης σωματικής δραστηριότητας μέχρι να υποχωρήσει η φλεγμονή.

Αν ένας αθλητής πάθει κάτι τέτοιο, η πλήρης αποχή από το πρόγραμμα προπονήσεων γίνεται κάπως περίπλοκη. Ειδικότερα σε αθλητές υψηλού επιπέδου με συμβόλαια πολλών εκατομμυρίων επιδιώκεται από όλους η ταχύτερη δυνατή επάνοδος στις αθλητικές δραστηριότητες. Ένας γιατρός οφείλει να πάρει την απόφαση με απόλυτο κριτήριο την υγεία του αθλητή.

Εάν λοιπόν η κλινική εικόνα και ο απεικονιστικός έλεγχος της καρδιάς (cardiac MRI) επιβεβαιώσουν την πλήρη υποχώρηση της φλεγμονής, τότε μπορεί να επιτραπεί η σταδιακή επάνοδος στις αθλητικές δραστηριότητες.

Με τα μέχρι στιγμής, δεδομένα κανένας δεν μπορεί να επιστρέψει στις προπονήσεις αν δεν παρέλθει διάστημα τουλάχιστον 3 μηνών.

Σχετική βιβλιογραφία:
JACC: Cardiovascular Imaging, June 2017
Myocarditis in Athletes Is a Challenge: Diagnosis, Risk Stratification, and Uncertainties


-συστολές-στην-καρδιά.jpg

Οι έκτακτες κοιλιακές συστολές αποτελούν μια συχνή μορφή αρρυθμίας. Άλλοτε εμφανίζονταιτυχαία, χωρίς να αναφέρεται κάποιο σύμπτωμα, κατά την διενέργεια ενόςηλεκτροκαρδιογραφήματος και άλλοτε προκαλούν κάποιου είδους ενόχληση, που περιγράφεταισυχνά ως φτερούγισμα ή “αίσθημα κενού στο στήθος”.

Οι αθλητές αποτελούν μια ιδιαίτερη ομάδα, κυρίως επειδή υποβάλλουν την καρδιά τους σειδιαίτερου τύπου επιβάρυνση. Η καταγραφή έκτακτων κοιλιακών συστολών σε αυτά τα άτομαχρειάζεται μια ιδιαίτερη διαγνωστική προσέγγιση επειδή, ευτυχώς σπάνια, μπορεί να υποκρύπτεταιμια υποκείμενη καρδιακή πάθηση.

Απαραίτητα σε όλους τους αθλητές που παρουσιάζουν έκτακτες κοιλιακές συστολές θα πρέπει ναδιενεργείται υπέρηχος, ώστε να αποκλείεται η ύπαρξη δομικής καρδιακής νόσου.

Η ανάγκη για επιπλέον εξετάσεις καθορίζεται ουσιαστικά από το συνολικό φορτίο των έκτακτωνσυστολών. Εαν λοιπόν οι αθλητές παρουσιάζουν λιγότερες από 2000 έκτακτες κοιλιακές συστολέςκατά την 24ωρη καταγραφή και όταν οι αρρυθμίες κατά την δοκιμασία κόπωσης δεν αυξάνονται,τότε δεν χρειάζεται οποιοασδήποτε περιορισμός στην άθληση.

Εάν ο αριθμός των έκτακτων κοιλιακών συστολών στους αθλητές είναι μεγαλύτερος από2000/24ωρο είναι αναγκαία η περαιτέρω διερεύνηση (MRI, coronary angiography), που θακαθοριστεί αναλόγως της ηλικίας του και του κληρονομικού ιστορικού.

Εαν ο διαγνωστικός έλεγχος δεν αναδείξει οποιαδήποτε υποκείμενη πάθηση, τότε θεωρείταιασφαλής ένας αθλητής να συμμετέχει κανονικά σε ανταγωνιστικού επιπέδου άσκηση. Η χρήσηφαρμακευτικών σκευασμάτων (beta-blockers, verapamil, flecainide, amiodarone) θα πρέπει ναπεριορίζεται μόνο στους αθλητές των οποίων οι αρρυθμίες είναι έντονα συμπτωματικές. Η επιλογήτης διακαθετηριακής κατάλυσης (ablation) των αρρυθμιών θα πρέπει να γίνεται μόνο σεεξειδικευμένα κέντρα και επιτρέπει την ταχεία επάνοδο στις αθλητικές δραστηριότητες.

Μια προσέγγιση που έχει αποδειχτεί ιδιαίτερα αποτελεσματική σε αυτά τα άτομα είναι η προσωρινή(3 μήνες) αποχή από προπονήσεις. Φαίνεται ότι αθλητές με φυσιολογική καρδιά και συχνέςέκτακτες κοιλιακές συστολές με την προσωρινή αποχή από την άθληση (detraining) μπορεί ναπετύχουν την πλήρη εξάλειψη των αρρυθμιών τους.

Σχετική βιβλιογραφία
Biffi A, Maron BJ, Culasso F, Verdile L, Fernando F, Di Giacinto B, Di Paolo FM, Spataro A, Delise
P, Pelliccia A.
Patterns of ventricular tachyarrhythmias associated with training, deconditioning and retraining in
elite athletes without cardiovascular abnormalities.
Am J Cardiol. 2011;107:697-703.


Dr-Panayiotides-Ioannis-Marathon.jpg

Σε μια πρόσφατη ανακοίνωση, σε συνέδριο στην Βενετία, ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα μιας μελέτης που συμπεριέλαβε ερασιτέχνες αθλητές, ηλικίας 21-66, που συμμετείχαν για πρώτη φορά σε μαραθώνιο (τρέξιμο απόστασης 42Km).

Όσοι συμμετείχαν στην έρευνα υποβλήθηκαν πριν την έναρξη της προετοιμασίας τους σε μια σειρά εξετάσεων (ηλεκτροκαρδιογράφημα, cardiac MRI, υπέρηχο καρδιάς και αγγειών, δοκιμασία κόπωσης). Ακολούθως και για διάστημα 6 μηνών ακολούθησαν το πρόγραμμα προετοιμασίας για τον μαραθώνιο (τρέξιμο 10-20km/εβδομάδα).

Μετά την ολοκλήρωση της προετοιμασίας και τον επιτυχή τερματισμό τους στον μαραθώνιο, οι εξετάσεις επαναλήφθηκαν. Διαπιστώθηκε σε όλους βελτίωση σημαντικών παραμέτρων (ελάττωση της καρδιακής συχνότητας και της αρτηριακής πίεσης, αύξηση της αντοχής στην δοκιμασία κόπωσης).

Παρατηρήθηκε επίσης βελτίωση των ελαστικών ιδιοτήτων της αορτής (aortic stiffness) μια μέτρηση που θεωρείται ότι αντικατοπτρίζει την βιολογική ηλικία του καρδιαγγειακού μας συστήματος. Υπολογίστηκε από τους μελετητές μια μέση ελάττωση της βιολογικής ηλικίας κατά 4 χρόνια και το μεγαλύτερο όφελος είχαν οι δρομείς μεγάλης ηλικίας.

Σχετική αναφορά:

www.escardio.org/The-ESC/Press-Office/Press-releases/Training-for-first-time-marathon-reverses- ageing-of-blood-vessels



Dr_Yiannis_panagiotides_logo

Είναι αδύνατο να ξέρει την ιατρική, αυτός που δεν ξέρει ακριβώς τι είναι ο άνθρωπος. ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ




Dr_Yiannis_panagiotides_logo

Είναι αδύνατο να ξέρει την ιατρική, αυτός που δεν ξέρει ακριβώς τι είναι ο άνθρωπος. ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ




+357 22 283138


24/7 Τηλέφωνο Εκτακτης Ανάγκης

Καλέστε μας τώρα αν βρίσκεστε σε έκτακτη ανάγκη, θα απαντήσουμε γρήγορα και θα σας παράσχουμε ιατρική βοήθεια.
Επίσης, μπορείτε να μας καλέσετε για να μιλήσετε ή και να κλείσετε το δικό σας ραντευού με τον γιατρό.




Copyright by Dr Yiannis Panayiotides 2018. All rights reserved.



Copyright by Dr Yiannis Panayiotides 2018. All rights reserved.